''Het momenten dat JIJ KIEST om de vastgezette emoties toe te laten, diep terug te duiken naar de momenten in je leven dat je een belangrijke emotie niet hebt kunnen laten stromen en ze deze ruimte alsnog geeft, dan geef je ruimte aan jouw licht om weer te stromen op de plek van de blokkade.''

#IFS #Polyvagaal

We zijn allemaal hetzelfde Licht
‘gevangen’ in een lichaam.

Het lichaam is een voertuig, een instrument, waar we het licht dat wij zijn doorheen mogen laten stromen. Bij baby’s kun je goed waarnemen dat deze stroming nog intact is. Ze zijn Hier, vol-ledig Aan-Wezig en laten door hun heen bewegen wat er in het moment Is.

Deze stroming is nodig om in verbinding te blijven met de kern van wat we ten diepste zijn. Bij de generaties van vandaag de dag is deze stroming bij bijna allen van ons geblokkeerd geraakt. Deze blokkering zorgt ervoor dat we gevangen raken in ons lijf, slacht-offer worden van gedachten en destructieve patronen.

De blokkades in het lichtsysteem ontstaan vaak (lees bijna altijd) in onze kindertijd. Hier zetten we ons emotionele lichaam vast op momenten dat we geen veiligheid voelen om de emoties die aanwezig zijn te laten stromen. We slaan ze op in ons lichaam en we vervangen (vaak) de emotie voor een overtuiging over en/of voor onszelf.

De volgende keer als een soortgelijke situatie zich voordoet weet het beschermingsmechanisme precies hoe te handelen (en is het de emotie soms zelfs al voor) en zo ontstaat een patroon.

Dit is een reactie die ons op jonge leeftijd beschermd tegen het voelen van de te grote pijn die er op dat moment is. Volkomen begrijpelijk en op dat moment dienend. De emotie zit nu ergens opgeslagen in ons systeem en zorgt voor een blokkade in het stromen van het Licht(wezen).

Hoe meer we dit soort beschermingen en patronen opbouwen, hoe dichter het systeem wordt. Het licht kan steeds moeilijker alle plekken bereiken en we raken langzaam de verbinding met het licht(wezen) steeds wat meer kwijt. Er komt een sluier voor.

Als we op het punt komen dat de situatie veelvoudig herhaald is, maken we een identificatie met de beschermingsmechanismen die we hebben opgebouwd. We gaan dan leven vanuit het Verhaal dat we onszelf op jonge leeftijd verteld hebben.

We leven de illusie van dat wat we denken te zijn.

Als we onze beschermingsmechanismen voor de waarheid aannemen; wordt de levensenergie trager; ontwikkelen we destructieve patronen; worden we emotioneel instabiel en/of we worden ziek.

Op welke manier dan ook, je zet je verhaal vóór wie je in de kern bent, namelijk LiefdesLicht.

Maar er is ook altijd een weg terug… Een weg van Her-Inneren en Aan-Wezig-Zijn.

Het momenten dat JIJ KIEST om de vastgezette emoties toe te laten, diep terug te duiken naar de momenten in je leven dat je een belangrijke emotie niet hebt kunnen laten stromen en ze deze ruimte alsnog geeft, dan geef je ruimte aan jouw licht om weer te stromen op de plek van de blokkade.

En het mooie is, je hoeft er echt enkel voor te kiezen, te her-inneren en te gaan Zien dat we een verhaal leven. Een verhaal uit het verleden dat zich blijft afspelen in verschillende situaties van onze ervaring.

Laten we kijken naar dat wat onder ons neus ligt in plaats van in de verte.